Kirmanckî Online

Switch to desktop Register Login

Ez ke merda, mi mezela maya mi kerê

Çend rojî bî ke bêhale biye Mejbura. Kuxika kamaxê emane re ci nêdênê. Kamî ke cira bivatêne“şo doktor '', Mejbura bi vengêde nerm vatêne, “ Wulê çîyêde mi çîno, mi harsime gureta. Vêrena ra, şona. Tawa kî nêbeno.”

Çend rojî verdî ra, herçî ke şi Mejbura bîye xirab. Çêna daye Asya qayt bîye ke wezîyetê maya xo rînd nîyo, vat ke : “Dayê biê, şîme doktor.”

- Çîyêde mi çîno, çêna mi. Hem kî ti danê şodirî gurîna, qefelîye ya. Ez ke hetanî meşte rind nêbiya, heya ma şîme doktor.

Asya, hermeyê xo ant we, û vat “ti zana“. Kewte re raye, ver bi çêyî şîye. Lê qafika xo de hezar perse bîye. Henî bêkêf, mûrizîn û kederin bîye.Eke reşte çê, destê xo şî bi telefonî ser. Ancîya telefon kerd ra, pers kerd , “Dayê ti senên a ? Kuxika to vindete.“

-Nê wule. Ez helak kerda. Ez kuxena, xedar kuxena.

-Temam, ez êna, to bena bi doktor.

-Ti zana.

Asya fam kerd ke maya xo giran nêweş a. Çunke henî rehet nêvatê, “heya, ma şîme doktor“. Seba ambûlanse telefon kerd ra, çend deqîqeyan ra tepîya ambûlanse vecîye, amê. Nêweşxane de doktoran vat ke, “gereke îta bimano.“

Hîrê rojî verdîbî ra. Asya, her tim bi rojane şîyêne lêweyê maya xo. Pî û birayên Asya kî heroj peropîya şîyêne bi nêweşxane. Ju roje şan bî, Asya nîya da ke ne kuxika maye vindeta ne kî çîyê. Maya dayê herçiqas ke kuxê, ax de gonî amêne. Asya bi heyecan vaşte ra, şîye bi lêweyê doktorî. Doktorî rê hal û mesela qese kerde. Eke qeseyê Asya xelesîyayî, bi dest îşaret kerd, vat ke “ Ronîşe!“. Asya nîşte ro. Doktorî bi vengêde nerm, “Halê maya to rind nêaseno. Goreyê taxmînê mi, nêxelesîna ra. Her çîyî rê hazir be“ vat. A hêne de çimanê Asya ra hêsîran vaz da. Hêsîrên xo kerdî pak, û ver bi odaya maya xo şîye. Êndî bibî şan. Mejbura cêrê re Asya, vat, “Çêna mi, ti meşte nêşona kar. Ti êndi şo. Tawa nêbeno. Çiyê ke bî, ez vengê hemşîra dana.“

Huyayiş gina bi ruyê Asya ro. Çimê xo tayêna bi ya, vat ke, “Nê dayê, mi îzne gureta. Ez emşo lêweyê to der a. Ti meymanan nêwazena, çik o?“

Mejbura amê ke çîyê vaco, kuxike fesalê ci nêde. Kuxê kuxê, hal ra kewte. Kuxika xo ke tayê bîye sihêl vat ke, “Meymanîye çimanê mi ser. Ez wazena, lê ti xebatkar a.“

Xêlê waxt verdîbî ra. Asya kursî ant verê cila maya xo. Xo xo de fikirîye, û berbê. Hêsîra xo sirote ra niqitîye, ginê bi destê maye ro. Mejbura henî tevlehewn bîye. Çımên xo kerdî ya. Qayt bîye ke Asya hawa berbena. Vat, “hela mi ravazne, tayê ronîşî.“ Asya bîye piro, maya xo cile de dê bi ronîştene.

-Meberbe berxa mi. Qanûnê na dinya nîyanên o. Ma rojê bîyîme roje kî şonîme. Ma zavûzêçê min o qic esto, ke mi dime maneno.

Asya keleberb bîye, vat ke “Dayê ti qey henî vana. Ma kulî zavûzêçê to yîme.”

-Ma, şima kulî bîye pîl, bîye wayîrê zavûzêçî. Xover mekuye. Kamî se kerdo ke şima kî bikerê. Jubînî ra hes bikerê. Jubînî dime şorê. Ez mirena, mi ra aseno. Şima ra dexalet kena, mi bikerê mezela maya mi. Maya mi tayê kilme bîye. Mezela mi tayê hîra bikinê. Astikanê daye sêneyê mi ser ro ronê. Ma pîya bihelîme. Maya mi zaf derd û çîleyê ma ant. Ma ser ro zaf qese û xeberê şarî werdî. Ez û birayê xo tifilê/teflê domanî bîyîme, pîyê ma Dîyarbekir de merd, û kes nêşî cenaza deyî nêarde. Ma sêyî mendîme. Maya mi ma rê hem maye, hem kî pî bîye. Ez ke merda, porê dakila xo şaneke, bimûne. Çîteyêde pake berzê maya xo ser. Maya xo rindek bixemelne. Hem biberbê, hem kî xizmeta xo bikerê. Henî rindek bıberbê, ke di hebî kî şima de biberbê. Verde meyîtan ser suyarî vatêne. Nika kes nêvano. Kes nêzano ke suyaran vaco. Suyarî ke vatêne, însanî têy helîyêne. Êndî o edet dardo we. Ma rojê ameyîme û rojê kî şonîme, berxa mi. Emrê ma bi feqirîye şî. Mi na dînya gewre ra çîyê fam nêkerd. Heya, na merdene tenya ke xo bigoyno. Hela na zerîya mi yakerê çi tede esto. Çi derdî, çi kulî û kederî ma dîyî.Çi zulm û zahmetî ma dîyî. No zon o, henî rehet vano. Ma bê zar û zonî bîme. Emrê ma henî bi kutikîye amê, şî. Xwezî bi şima. Şima bi zar û zon ê. Raya xo vecenê. Wendiş û nuştişê şima esto. Ê ma henên bî.

Mejbura, nîya qese bi qese hewn ra şîye. Asya qaytê seate bîye ke ver bi şodirî yo. Hema henî xo da bi cila maya xo ser, kewte ra. Tayê ke vêrd ra nêverd ra, çênêyê Mejbura yê bîn kî, Adîla û Zerde kî ameyî. Kulîne derûdormeyê maya xo de nîştî ro. Mejbura, çimê xo girs girs kerdî ya, ke çênêyê xo dorme der ê, bîye kêfweş. Çêneka pîle Adîla, cira pers bîye, “dayê, ti ma ra weş a?“

-Heya, çêna mi. Ez şima ra weş a, wa Heqî kî şima ra weş bo. Xizir yardîmcîye şima bo. Xizir şima bêyom û bêaran ra durî bicêro. Linga şima re kemere megino. Heq zavûzeçê şima, şima rê verdo. Heq derdê zavûzeçê şima, cara şima nêmûsno. Derdê kezebe şima nêmûsno. Derdê wa û birayanê şima, cara şima nêmûsno. Ma ez bîya kal û pîr, qa rojê kî mirena. Heq, ma emelê serê şima mekero. Ma însanê zê ma qet nêmerdê? Însanê henênî merdê ke, ma mîjdanîya înan şonîme. Ma ameyîme serê hardî , rojê kî şonîme binê hardi. Amayîme sevetanê şîyene. Na dînya Sûltan Silêmanî rê nêmenda, ma rê manena. No qanûnê dinya yo. Kes nê qeydeyî nêşîkîno bivûrno. Rindîye a ya ke, merdene dime çend hebî bi rindîye qalê to bikerê. Hêfê nê însananê delalîyan, ke ênê û şonê. Qalê ê însananê rindan ke beno, berbîşê însanî êno. Na dinya zurekere, cara kesî rê nêmanena. Bena pir, bena tal. Kamî xo de çîyê berdo ke. Rindîye a ya ke, zereyê kesî meşikne. Her çî waxtê xo de weş o. Qedrê heyatê xo bizanê. Emrê însanî zê adiroka mergan o. Reng bi reng o. Tî vana her tim nîyanên o, hema henî nîyo. Însan nêzano, se êno, se şono. Merdene dime her çî beno zurî.

Adîla vat, “Dayê, na çi merdena to gureta, ranêverdana. Ti bena rînd. Ma pîya şonîme welat, şonîme dewe.“

Mejbura vat ke, “Înşala çena mi. Xwezila ez rind bîyêne. Ma bişîyêne welat. Ez bişîyêne dewe, verê çêverê ma de roniştêne, mi xo rê qaytê raya Gimgimî bikerdêne. Verê çêyê ma zaf sêrangeh o. Xwezila mi reyêna dewe bidîyêne. Ma merdene kî virnîya ma her kesî der a. Şima ra durî, ma rê çîyê nêbeno. Rind xirab ma emrê xo derbaz kerdo.

Şenaye kewte werteyê qesa, vat ke, “Dayê, ti wazena ma emşo hîrêmîna wayî lêweyê to de vinderîme.

“Ha hû, ma qey nêwazena. Wa Asya mi emşo şêro çê. Asya na çend rojî yo ke helak bîya. Emşo kî şima vinderê “ vat Mejbura.

Adîla û Şenaye israr kerd, vat ke, “Asya ti şo çê.“ Asya vaşte ra, şîye. Adîla û Şenaye nêweşxane de mendî. Hetanî nêmeyê şewe mucil bîyî. Çimên Mejbura qapat bîyî û şîye hewn ra. Adîla orxan ser ra kerd raşt. Adîla kî sere na re cîlê ser, şîyê hewn ra.

Mejbura bi xof kilê serê xo da. Kuxekuxa daye de, çênekî bîyî heşar. “Se bîyo“ perskerd herdimînan.“ Erê, mi tayê çimê xo nayî werêyî nênayî werêyî, mî xo welat de dî. Ez raya wareyî ser vindete ya, ê yê ke şonê ware, qaytê înan bîya. Ver bi wisarî yo. Her ca kewetîye ra şên keno. Hema ju cênîke raya wareyî de, qaşo ke tayê mîyaz dergê mi kena. Ez destê xo kena derg, a peyser ancena. Nêzana çik bî. A cênike mîyaz nêda mi.“ Adîla vat ke, “ ti bi qisawetan kewta ra, aye ra yo“. Bice ke ver bi şodirî bî. Vinike na bî pêroyîne ser. Henî tevlehewn bîyî. Çimê pêroyîne bîyî kîp, şîyî hewn ra.

Xêlê zeman verd ra. Se ke bî, Adîla hewn ra bîye heşar, destê xo na bi hermeyê maya xo ra, sipserdin bî. Na bi çareyî ser, sipserdin bî. Çend reyî venga ci da, cira veng nêvecîya. Bî qîrî û vîrîya Adîla. Şenaye kerde heşar, vat ke, “Erê korê ravaze, maya ma merda. Bî şîn û şîwan, haybiro û axirşer. Zê gilendike pilêsîyayî re jubînî. Se ke nêweşxane bî ser û bin, demdîya bi înan ser. Şenaye telefonê pîyê xo û birayanê xo kerd. Telefonê Asya kerd. Zê ju helmê cixareyî bî waxt. Pêro vecîyayî, amayî nêweşxane. Pêroyîne lorna û hêsîrî varnayî. Pilêsîyayi jubînî ro berbayî, berbayî û berbayî ...

Îstanbul de çend dewijê înan û nas û dostê bîn kî reştî ci. Pêropîya ver bi tîyareyê Muşî şîyî. Varêde henêne varênê ke qet pers mekerê. Ti vana, çike vartişê xo bîyo, a rojê vareno. Asya vat ke ,“tersa min a ke tîyareyê Muşî texîr bibo“. Henî bi ters şîyî, lê şansê xo rind bî. Texîr nêbîbî. Muş de ke bîyî pîya, dewe ra, derûdormeyê Gimgimî ra xêlê însanî amayîbî. Ceneza gurete, kewtî bi raye.

Se ke Mejbura wesêt kerdîbî, dewijan bi a qeyde mezela maya dayê kerdîbî ya. Kerdîbi hîra. Astikê Pore (nameyê maya Mejbura Pore bî) kerdîbî ju torbeyî. Ceneza ke defn kerde, astikê Pore kerdî virana Mejbura.

Mejbura defn kerde, her kes bî vila, ancîya bi çêyan.

Asya peyser nîya da, û vat, “Dayê, miradê to bî. Ti nika virana dakila xo der a. Asteyê maya to virana to der ê. Wa pîya bihelîyê. Ti bîya meymanê maya xo. Dayê, êndî maya xo de, pîya mucil bibê“. Peyco da bi raye, şîye.

 

Tomarker: Akman Gedîk

Vûrnayena peyêne : Pancpşeme, 02 Hezîrane 2016 14:17
Nê kategorî ra ê bînî: « Îdyomên Têdimeyî

Rawe binûsne

Ganî cayên (*) astareyinî biêrê degirewtene. Destûrê HTML-Kodî est o.

© Kirmanckî Online | 2009

Top Desktop version